กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 92 โลกนี้เป็นอะไรไป? โกรธจนตัวสั่น!
“ท่านแม่ ลูกอิ่มแล้วครับ”
วันนี้ฉินฮุยตั้งใจจัดงานเลี้ยงในจวนเพื่อขอบคุณเหลียงฝาน อาหารมีไม่มากแต่ประณีตบรรจงมาก ตรงหน้าเสี่ยวไป๋ยังมีชามข้าวส่วนตัวของมันวางอยู่ด้วย
“เจ้าเด็กคนนี้นี่”
ฮูหยินฉินมีหรือจะไม่รู้ว่าเสี่ยวฉินชวนรีบกินข้าวเพราะอยากออกไปข้างนอกเร็ว ๆ ปกติเขาจะกินข้าวเร็วขนาดนี้ที่ไหนกัน?
เหลียงฝานวางชามและตะเกียบลงในตอนนั้น “ท่านเสนาบดี ฮูหยิน ผมอิ่มแล้วเช่นกัน ผมขอตัวพาส่งเสี่ยวฉินชวนออกไปข้างนอกก่อนนะครับ”
ฉินฮุยพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนท่านอาจารย์ด้วย”
เขาหันไปพูดกับเสี่ยวฉินชวนอีกครั้ง “เจ้าห้ามซนเกินไป อย่าทำให้อาจารย์เหนื่อยเกินไปล่ะ”
“ทราบแล้วครับท่านพ่อ”
เหลียงฝานกล่าวลาฉินฮุยในตอนนั้น พาส่งฉินชวนและเสี่ยวไป๋ออกไปข้างนอก โดยมีองครักษ์จวนตระกูลฉินสามคนติดตามไปด้านหลัง