กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 83 อะไรนะ? ขนมในปากจู่ ๆ ก็ไม่อร่อยแล้ว!
“เสี่ยวไป๋ ฉันมาแล้ว”
เสี่ยวไป๋เปลี่ยนท่าทีจากที่เคยรังเกียจ ทันทีที่ได้ยินเสียงของเสี่ยวฉินชวน มันก็รีบวิ่งกระดิกหางออกไปหาทันที
“เจ้าหมาตัวนี้……”
เหลียงฝานอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาไม่สนใจมันอีก ปล่อยตัวตามสบายในโรงเตี๊ยม พลิกอ่านนิยายในมืออย่างเพลิดเพลิน
พายุฝนด้านนอกตกติดต่อกันมาสองวันแล้ว เหลียงฝานและขบวนรถของฮูหยินฉินจึงจำต้องพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมอย่างช่วยไม่ได้
ทว่าเหลียงฝานไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ อย่างไรเสียเขาก็มีเวลาเหลือเฟือ การได้พักผ่อนปรับตัวที่นี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน
สองวันที่ผ่านมาคนที่สนุกที่สุดคงหนีไม่พ้นเจ้าหมากับเสี่ยวฉินชวน เสี่ยวฉินชวนคือนายน้อยของขบวนรถ สองวันนี้เขากับเจ้าหมากลายเป็นเครื่องผลิตเสียงหัวเราะประจำโรงเตี๊ยมไปเสียแล้ว
“เสี่ยวไป๋ ดูสิ นี่คือขนมที่มีชื่อเสียงที่สุดของฉินหวยเลยนะ อร่อยมาก ลองชิมดูสิ”
เสี่ยวไป๋ทำหน้าเคลิบเคลิ้มยอมให้เสี่ยวฉินชวนป้อนขนมเข้าปาก พอได้ลิ้มรสก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย หรี่ตาลงอย่างพึงพอใจ