กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 82 ท่านจะลูบผม? ผมเป็นสุนัขที่ใครจะมาลูบง่าย ๆ หรือไง?
ซีหนิง ตรอกอูอี
ต้นพุทราในสวนยังคงมีใบเขียวขจี แม้แต่เศษดินที่กระเทาะบนกำแพงก็ยังเหมือนเดิมทุกประการ
เสียง “เอี๊ยด” ดังขึ้น ประตูสวนถูกเปิดออก ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมา โดยมีเด็กหนุ่มท่าทางองอาจเดินตามหลังมาด้วย
“อาจารย์ วันนี้ยังจะไปกินบะหมี่ที่ร้านลุงโจวอีกไหมครับ?”
“อืม!”
เฒ่าโจวยังคงเปิดร้านบะหมี่ของเขาเหมือนเช่นเคย เมื่อเห็นชายหนุ่มตรงหน้าเดินเข้ามา รอยยิ้มของเขายังคงเดิม เพียงแต่คำเรียกขานเปลี่ยนไป
“จอมยุทธ์จวิน กฎเดิมเหมือนเคย บะหมี่เครื่องในแกะสองชามใช่ไหม?”
จวินเปี๋ยหลียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะไปนั่งที่มุมห้อง เมื่อมองดูร้านบะหมี่เล็ก ๆ แห่งนี้ ความคิดของจวินเปี๋ยหลีก็ล่องลอยไปไกล ท่านบัณฑิต ท่านสบายดีไหม?
หนึ่งเดือนผ่านไปนับจากเหตุการณ์พลิกผันครั้งใหญ่ที่ซีหนิง ดูเหมือนซีหนิงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แต่หลายสิ่งหลายอย่างกลับไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว