Chapter 0068

ตอนที่ 68 แม่ถามฉันว่าทำไมถึงคุกเข่าดู นั่นมันยอดฝีมือ ยอดฝีมือ และยอดฝีมือเหนือยอดฝีมือ!

หร่านอี้ยังคงฝึกฝนการชักกระบี่และเก็บกระบี่ต่อไป โดยไม่ทันสังเกตสีหน้ามึนงงของจวินเปี๋ยหลีเลยแม้แต่น้อย

จวินเปี๋ยหลีไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดเหลียงฝานถึงต้องการให้เขาคงสภาพที่ยอดเยี่ยมที่สุดเอาไว้ จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหลังจากนี้หรือ? เขาไม่เข้าใจเลย!

ถึงแม้จวินเปี๋ยหลีจะดูเหมือนกลายเป็นคนรับใช้เฝ้าบ้านข้างกายเหลียงฝานไปโดยสมบูรณ์ แต่ลึก ๆ ในกระดูก เขายังคงเป็นผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่ง

ในเมื่อท่านอาจารย์อยากเห็น เช่นนั้นเขาก็จะแสดงให้ท่านอาจารย์เห็นถึงตัวเขาในสภาพที่ดีที่สุด

จวินเปี๋ยหลีเตรียมตัวรวบรวมสมาธิในชั่วพริบตา ค่อย ๆ สะสมแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณณทั้งหมดจนถึงขีดสุด ไม่ใช่แค่เพียงพลังความคิดเท่านั้น แต่สภาพร่างกายทั้งหมดของเขายังแปรเปลี่ยนเป็นกระบี่คมเล่มหนึ่งที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เดิมทีโม่เซียงเผิงอยู่ในห้องพักที่โรงเตี๊ยม เขากำลังผ่อนคลายจิตใจ การจำลองการต่อสู้ในหัวได้ใช้พลังแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณณไปไม่น้อย เขาตั้งใจจะใช้เวลาสักพักเพื่อฟื้นฟูให้กลับสู่สภาพสูงสุด จากนั้นจึงจะตัดสินแพ้ชนะกับจวินเปี๋ยหลี

ใครจะไปคิดว่าเพราะคำสั่งของเหลียงฝาน จวินเปี๋ยหลีจึงปลดปล่อยสภาพของตนเองออกมาอย่างเต็มที่ เจตจำนงต่อสู้พุ่งพล่านไปทั่วฟ้า ทำให้โม่เซียงเผิงที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างถึงที่สุด