เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 67 ไม่รู้จะฝึกวิทยายุทธ์อะไร? ดูมรรคกระบี่สูงสุดของฉันสิ!
อาจารย์!?
เหลียงฝานได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา สีหน้าแสดงความประหลาดใจ ศิษย์พี่ใหญ่?
แต่จะว่าไปแล้ว เจ้าจวินเปี๋ยหลี ในเมื่อตอนนี้คุณมีศิษย์แล้ว ก็ไม่ต้องมาคอยตามติดผมทั้งวัน แล้วร้องปาว ๆ ว่าจะเป็นทาสรับใช้ผมอีกแล้วใช่ไหม?
จวินเปี๋ยหลีไม่รู้หรอกว่าเหลียงฝานกำลังคิดอะไรอยู่ ในเมื่อตัดสินใจรับหร่านอี้เป็นศิษย์แล้ว เขาก็ย่อมไม่มัวชักช้า จึงรับถ้วยชามาดื่มจนหมดในรวดเดียว
แต่การเป็นอาจารย์นั้นเป็นครั้งแรกของเขา การจะสั่งสอนหร่านอี้ให้ฝึกยุทธ์อย่างไรจึงกลายเป็นปัญหาสำหรับเขา
กระบี่เทพบุปผาร่วงเป็นวิชากระบี่ของสำนักกระบี่ เขาไม่มีทางถ่ายทอดให้หร่านอี้ได้ เพราะสำนักกระบี่ไว้หน้าคุณชายเหลียงจึงไม่เอาความ และเขาก็ไม่ได้ถูกสำนักกระบี่ทำลายวรยุทธ์ชุดนี้ทิ้ง
แต่หากเขาไม่รู้จักเจียมตัวแล้วนำกระบี่เทพบุปผาร่วงไปเผยแพร่ สำนักกระบี่คงไม่ใจดีด้วยแน่ และต้องตามล่าเขาจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่งอย่างแน่นอน
แต่เขานอกจากกระบี่เทพบุปผาร่วงแล้ว ก็ไม่มีวิชากระบี่ดี ๆ อื่นจะถ่ายทอดให้ นี่เป็นเรื่องที่หนักใจจริง ๆ