กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 57 เก้าตายหนึ่งรอด? มีตายไร้รอด!
“ใครน่ะ!”
เฉินเทียนเทียนตื่นตระหนกสุดขีด มีคนเล็ดลอดการรับรู้ของนางไปได้ ทั้งยังมาถึงข้างกายโดยที่นางยังไม่ทันรู้สึกตัว
จวินเปี๋ยหลีกลับมีสีหน้าปิติยินดีอย่างที่สุด เสียงนี้เขาจะคุ้นเคยได้อย่างไร
“อาจารย์!”
ทันทีที่จวินเปี๋ยหลีพูดจบ สีหน้าของเฉินเทียนเทียนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก คนที่ทำให้จวินเปี๋ยหลีเรียกขานว่าอาจารย์ด้วยความตื่นเต้นเช่นนี้ได้ นอกจากเหลียงฝานแล้วจะมีใครอีก?
จากนั้นรูม่านตาของเฉินเทียนเทียนก็หดวูบ เสียงการต่อสู้ระหว่างสาวกนิกายบัวขาวกับกองทัพปราบปรามล้วนไม่ได้ยินแล้ว เพราะในตอนนี้กำลังจ้องมองร่างหนึ่งที่เดินทอดน่องเข้ามาอย่างใจเย็น
บนใบหน้าเหลียงฝานมีรอยยิ้มจาง ๆ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงค่อย ๆ เดินเข้ามา เฉินเทียนเทียนกลับไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ได้แต่มองดูเหลียงฝานหยิบถุงน้ำไปจากมือตนเอง แล้วส่งให้จวินเปี๋ยหลี
“ของที่ให้ไปก็เก็บไว้ให้ดี ครั้งหน้าถ้าทำหายอีกคงหาคืนไม่ได้แล้ว ส่วนใครที่ไร้สายตาขนาดนั้น กล้ามาแย่งไปตรง ๆ หึ...”
เหลียงฝานพูดไม่จบประโยค แต่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างเข้าใจความหมายของเขา หากไม่ได้รับอนุญาตจากเขา ใครก็ห้ามแตะต้องของที่เขามอบให้