กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 56 สิ่งที่ข้าให้ไป ห้ามแย่งชิง
เฉินเทียนเทียนเห็นสถานการณ์ในตอนนี้ก็เก็บความประมาทของตนไปจนหมดสิ้น จวินเปี๋ยหลีผู้นี้มีความทรหดเกินไป แม้ตอนนี้ตนจะยังฆ่าเขาไม่ได้ แต่จำเป็นต้องทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสก่อน ถึงจะมีโอกาสสังหารจางอวี้ซานได้
มิเช่นนั้นหากจวินเปี๋ยหลีคอยขวางอยู่ข้างหน้าตลอด ตนก็ไม่มีทางลงมือกับจางอวี้ซานได้เลย และตราบใดที่จางอวี้ซานตาย กองทัพปราบปรามก็จะไร้ผู้นำ ตนก็จะสามารถนำสาวกส่วนใหญ่ฝ่าวงล้อมหนีออกจากช่องลมตะวันตกได้
หลังจากเฉินเทียนเทียนคิดสถานการณ์ในตอนนี้จนกระจ่าง จิตสังหารทั่วร่างก็พุ่งพล่าน จวินเปี๋ยหลีทั้งสามรู้สึกเพียงความหนาวเหน็บไปทั่วร่าง หากเป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ดีแน่ พวกเขาต้องหนีไปให้ได้
ทั้งสามรีบกดข่มอาการบาดเจ็บของตนอย่างฝืนทน ไม่กล้าเก็บงำฝีมือไว้อีกต่อไป ปกติแล้วยอดฝีมือประมือกันย่อมต้องเหลือแรงไว้ส่วนหนึ่งเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน
แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ จะมีโอกาสที่ไหนให้เก็บแรงไว้ หากไม่ออกแรงให้เต็มที่ พวกเขาก็มีแต่ทางตายสถานเดียว
“กระบี่เทพบุปผาร่วง!”
“ทัณฑ์พิพากษาเทพยุทธ์!”
“หนึ่งกระบวนท่าฟ้าดิน!”
ทั้งสามลงมือพร้อมกัน เห็นเพียงประกายกระบี่พุ่งทะยาน ประกายทวนพุ่งผ่าน และพู่กันผู้พิพากษาคอยสนับสนุน ก่อตัวเป็นพลังโจมตีไร้เทียมทานในชั่วพริบตา พุ่งเข้าสังหารเฉินเทียนเทียน