เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 30 คุณเคยได้ยินวิชาฝ่ามือร่วงจากฟากฟ้าไหม?
“ไม่เลว นี่สิถึงจะเรียกว่าคนชั่ว!”
เหลียงฝานจิบชาพลางมองการแสดงของเจิ้นกวนซี อดไม่ได้ที่จะร้องชมออกมาคำหนึ่ง คนแบบนี้สิถึงจะเรียกว่าคนชั่ว หากไม่มีฉากลักพาตัวประกันเช่นนี้ จะนับว่าเป็นตัวร้ายสุดคลาสสิกได้อย่างไร
สำหรับเจิ้นกวนซีแล้ว อันที่จริงในสายตาของเหลียงฝานเขาเป็นคนตายไปแล้ว ตั้งแต่ที่เขากล้าไปวางแผนลักพาตัวตนที่ตรอกอูอี เขาก็ถูกกำหนดให้ต้องตาย
ทว่าเพื่อที่จะดูละครต่อ เหลียงฝานจึงไม่ได้ลงมือในทันที แต่เตรียมที่จะปล่อยให้เขาอยู่ต่ออีกสักพัก
พูดตามตรง เพียงแค่อยากดูละครให้จบจึงปล่อยเจิ้นกวนซีไปชั่วคราว แต่การแสดงของเสี่ยวไป๋กลับทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าเจ้าโก่วจื่อจะฆ่าคนเข้าจริงๆ ไม่รู้ว่ามันจะตกใจบ้างไหม และจำเป็นต้องได้รับการบำบัดทางจิตใจหรือเปล่า?
แต่ตอนนี้ตนยังต้องดูการดำเนินของเนื้อเรื่องต่อ เจ้าโก่วจื่อคงต้องรอให้ไปปลอบใจทีหลัง ฉากนี้กำลังจะเข้าสู่จุดไคลแมกซ์แล้ว จวินเปี๋ยหลีจำเป็นต้องดูจังหวะให้ดีเพื่อเตรียมตัวปรากฏตัว
จวินเปี๋ยหลีไม่รู้ว่าเหลียงฝานได้จัดบทบาทให้ตนเองในเงามืดแล้ว เขาเห็นอินหรูหลิ่งที่กำลังถูกเจิ้นกวนซีใช้เป็นตัวประกันในตอนนี้ พลันนึกถึงผู้อาวุโสชิวขึ้นมา บางทีตอนนั้นผู้อาวุโสชิวคงตายอย่างคับแค้นใจเช่นกันสินะ