เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 23 เปิดม่าน
“โย่ ยังมีชีวิตอยู่ไม่ตายสินะ?”
เหลียงฝานมองจวินเปี๋ยหลี่ด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่นพลางหยอกเย้าเขาประโยคหนึ่ง จวินเปี๋ยหลี่ในตอนนี้ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อเห็นเหลียงฝานแล้วอารมณ์ก็ผ่อนคลายลงบ้าง
“ท่านบัณฑิตล้อเล่นแล้ว ครั้งนี้เปี๋ยหลี่คงไม่รอดแล้ว เพียงแต่รู้สึกผิดต่อท่านที่ช่วยให้ผมทะลวงผ่านสู่ระดับยอดปรมาจารย์”
จวินเปี๋ยหลี่คิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกจนใจ เดิมทีคิดว่าเมื่อทะลวงผ่านสู่ระดับยอดปรมาจารย์แล้ว จะมีพลังพอที่จะสืบหาความจริงเรื่องที่นิกายบัวขาวใส่ร้ายตน แต่ไม่ทันได้เริ่มลงมือก็ต้องมาพ่ายแพ้กลางคันเสียก่อน
“เจ้าเด็กนี่ ครั้งก่อนที่เจอเจ้าแม้จะบาดเจ็บสาหัส แต่จิตใจยังฮึกเหิม เหตุใดตอนนี้เป็นถึงยอดปรมาจารย์วรยุทธ์แล้ว กลับดูสิ้นหวังกว่าเดิมเสียอีก”
เหลียงฝานมองจวินเปี๋ยหลี่ที่ดูหดหู่เล็กน้อย สุดท้ายก็ยังอยากให้กำลังใจเขาประโยคหนึ่ง อย่างไรเสียจวินเปี๋ยหลี่ก็ทะลวงผ่านสู่ระดับยอดปรมาจารย์วรยุทธ์ได้ด้วยความช่วยเหลือของเขา นี่ก็นับว่าเป็นวาสนาอย่างหนึ่ง
“ท่านบัณฑิต วันนี้ไม่เหมือนวันวาน ตอนนี้พลังวรยุทธ์ผมถูกสกัด ผู้อาวุโสร่วมสำนักในอดีตต่างถูกปล่อยตัวออกจากคุกกันหมดแล้ว เหลือเพียงผมคนเดียวที่ติดอยู่ในคุกนี้