กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 22 ละครฉากใหญ่เริ่มขึ้นแล้ว
ทางเหนือของเมืองซีหนิง ณ ลานประหารตลาดผัก
ยามนี้ทั่วทั้งลานประหารตลาดผักเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง ผู้คนเบียดเสียดกันจนถนนแทบไม่มีที่ว่าง เหล่าผู้ที่มามุงดูเรื่องสนุกต่างหลั่งไหลกันเข้ามาไม่ขาดสาย
“ได้ข่าวหรือยัง ครั้งนี้กองทัพปราบปรามเอาจริงแล้วนะ คนของนิกายกระบี่และพวกชาวยุทธ์เหล่านั้นกำลังจะถูกตัดหัวกลางถนน!”
“กองทัพปราบปรามสมเป็นท้องฟ้าของมณฑลซีโจวเราจริงๆ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยุทธภพที่ไหน พอมาถึงมณฑลซีโจวเรา ต่อให้เป็นมังกรก็ต้องหมอบ!”
เหลียงฝานเป็นคนประเภทที่ชอบเสพสุขอยู่แล้ว เขาจึงจองที่นั่งบนชั้นสองของโรงน้ำชาไว้ล่วงหน้า เหลียงฝานกวาดสายตามองดู ไม่เลวเลย ทัศนวิสัยกว้างขวาง เหมาะแก่การชมละคร
ยามนี้เบื้องล่างลานประหารตลาดผักผู้คนเบียดเสียดไหล่ชนไหล่ โชคดีที่ตอนนี้อากาศเย็นสบาย ไม่เช่นนั้นกลิ่นเหงื่อที่ผสมปนเปกันคงทำเอาคนสำลักตาย เหลียงฝานจะยอมทนรับความลำบากเช่นนั้นได้อย่างไร?
“เวลาคงใกล้จะถึงแล้วสินะ?”
เมื่อเห็นดวงอาทิตย์อยู่ตรงศีรษะพอดี นี่คือช่วงเวลาที่เรียกว่าหยางรุ่งเรืองที่สุด ทางการชอบประหารนักโทษประหารในเวลานี้ ตามคำร่ำลือโบราณว่าการตัดหัวในเวลานี้จะไม่แปดเปื้อนสิ่งชั่วร้าย
เหลียงฝานกำลังคิดว่าถึงเวลาที่ละครฉากใหญ่จะเริ่มแล้ว ก็เป็นไปตามคาด จากนั้นเขาก็เห็นฝูงชนเบื้องล่างแตกตื่นโกลาหล กองทัพปราบปรามคุมตัวคนของนิกายกระบี่และเหล่าชาวยุทธ์มาถึงแล้ว