เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 20 เหลียงฝาน=มหายอดปรมาจารย์!!!
ตอนที่เห็นหวังมือปราบ เหลียงฝานรู้สึกหน้าดำคร่ำเครียดเล็กน้อย เจ้าหมอนี่ถูกคนอื่นใช้เป็นเครื่องมือแท้ ๆ แต่ยังทำหน้าดีอกดีใจ เป็นพวกประเภทถูกขายแล้วยังช่วยเขานับเงินให้อีก
“เข้ามาสิ”
นึกถึงช่วงเวลานี้ที่เฒ่าหวังดูแลตนเป็นอย่างดี แทบจะเรียกได้ว่าขออะไรก็หามาให้ เหลียงฝานจึงจำต้องเปิดประตูให้เฒ่าหวังและพวกอีกสามคนเข้ามาในลานบ้าน
อย่างไรเสียเหลียงฝานจะใช้ชีวิตในซีหนิงได้สุขสบายขนาดนี้ เฒ่าหวังก็ลงแรงไปไม่น้อย และงานที่ให้ทำก็จัดการได้เรียบร้อยไร้ที่ติ การเป็นคนอย่างไรก็ต้องมีมโนธรรม
เหลียงฝานเปิดประตูเสร็จ สีหน้าก็ไม่ได้ดีขึ้นเท่าใดนัก เขาเอนตัวลงนอนบนเก้าอี้โยกโดยไม่พูดจาอะไรกับเฒ่าหวังและพวก
เฒ่าหวังในตอนนี้สีหน้าค่อนข้างกระอักกระอ่วน เขาดูออกแล้วว่าคุณชายเหลียงไม่ค่อยต้อนรับคนสามคนที่ตามมาข้างหลังเท่าใดนัก เพราะปกติเวลาเขามาคนเดียว คุณชายเหลียงไม่เคยทำสีหน้าเช่นนี้ใส่เขาเลย
“คุณชายเหลียง” เฒ่าหวังจำต้องกัดฟันเดินเข้าไปหา “ทั้งสามท่านนี้คือท่านผู้ใหญ่จากกองทัพปราบปราม ได้ยินมาว่าในซีหนิงของเรามีท่านยอดฝีมือผู้เร้นกายเช่นคุณชายอยู่ จึงให้ผมนำทางพวกเขามาเยี่ยมเยียนท่านถึงที่ครับ”
“สวัสดีครับคุณชายเหลียง”