กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 19 คุณชายเหลียง เปิดประตูหน่อย ผมเองเหล่าหวัง
เหลียงฝานอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก!
ชาติก่อนของเขาชีวิตรันทดนัก สวรรค์ไม่เพียงกำหนดให้เขาเป็นกำพร้า สุดท้ายยังทำให้เขาป่วยติดเตียงอยู่สามปี ตอนตายก็โดดเดี่ยวอ้างว้างยิ่งนัก มีฟ้าเป็นมุ้ง มีดินเป็นเตียง
กว่าจะถึงคราวโชคเข้าข้าง สวรรค์ถือว่ายังมีมโนธรรมให้เขาได้เกิดใหม่ในต่างโลก แถมพลังยังไร้เทียมทาน สามารถใช้ชีวิตเพลิดเพลินได้อย่างสบายใจ
ชีวิตคนเราจะมองโลกในแง่ดีเกินไปไม่ได้ เหลียงฝานยังประเมินความหน้าไม่อายของสวรรค์ต่ำไป ดูสิ ความวุ่นวายมาเคาะประตูบ้านอีกแล้ว
“คุณชายเหลียงอยู่ไหมครับ?”
เว่ยเซี่ยนที่อยู่หน้าประตูกำลังเคาะประตู เหลียงฝานไม่อยากสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย จึงไม่ส่งเสียงตอบรับใด ๆ
เว่ยเซี่ยนเคาะประตูอยู่หลายครั้งแต่ข้างในไม่มีการตอบรับ ทำได้เพียงถอยกลับมาอย่างจนใจ “รองผู้บัญชาการ ดูท่าคุณชายเหลียงจะไม่อยู่บ้านในเวลานี้ครับ”
ตอนที่ซุนกานบอกว่าจะมาเยี่ยมบัณฑิตที่ชื่อเหลียงฝาน เว่ยเซี่ยนยังนึกว่าเป็นสหายเก่าของซุนกาน ใครจะไปรู้ว่าซุนกานกลับบอกว่าเขาเองก็ไม่รู้จัก
“น่าเสียดายจริง ไม่รู้ว่าคุณชายเหลียงจะกลับมาเมื่อไหร่?”