กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 17 ยมราชป่วย
“คุณหนู สายลับส่งข่าวมาแล้วค่ะ”
แม่เล้าหออี๋ชุนรีบเดินเข้ามาในห้องของฉือซูเนี่ยน ฉือซูเนี่ยนเคยสั่งไว้ว่าหากมีการเคลื่อนไหวจากฝั่งเหลียงฝาน ให้รีบมารายงานนางทันที
“อ้อ งั้นเอามาให้ฉันดู”
ฉือซูเนี่ยนรับกระดาษแผ่นเล็กจากมือแม่เล้า บนนั้นบันทึกตัวอักษรไว้หนาแน่นหลายร้อยตัว หลังจากอ่านจบฉือซูเนี่ยนก็ตกอยู่ในห้วงความคิด แม่เล้าอดไม่ได้ที่จะถามว่า “คุณหนู ในนั้นว่าอย่างไรบ้างคะ?”
ฉือซูเนี่ยนไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้แม่เล้า แม่เล้ารีบใช้สองมือรับมาแล้วกวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว
“อะไรนะ? ไร้กลิ่นอาย เป็นเพียงบัณฑิตธรรมดาคนหนึ่ง แต่กลับไปมาหาสู่กับคนของทางการอย่างใกล้ชิด นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ แถมยังเข้ากับเพื่อนบ้านได้เป็นอย่างดี”
ทำไมถึงเป็นเช่นนี้? เรื่องนี้เหนือความคาดหมายของฉือซูเนี่ยนและแม่เล้าไปมาก นางเคยคิดว่าในเมื่อจวินเปี๋ยหลี่ทะลวงผ่านระดับตบะในบ้านของเหลียงฝาน เหลียงฝานผู้นี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ใครจะไปคิดว่าผลการสืบสวนจะผิดคาดไปไกลถึงเพียงนี้
ฉือซูเนี่ยนอดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ สองสามครั้ง นางคิดเหมือนกับแม่เล้า คือเชื่อว่าเหลียงฝานผู้นี้ไม่ธรรมดา
แม้ข้อมูลที่สายลับนำกลับมาจะเขียนไว้อย่างชัดเจน แต่สัญชาตญาณของนางยังคงบอกว่าเหลียงฝานผู้นี้ไม่ธรรมดา