เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 15 ปิดฉากเบื้องต้น
“พล็อตเรื่องนี้ใช้ได้เลยนะ แต่การแสดงของจวินเปี๋ยหลี่นี่สิ... ติดลบ!”
เหลียงฝานทอดสายตามองการต่อสู้อันดุเดือดในระยะไกล หากขาดเพียงเมล็ดทานตะวันสักถุง เขาก็คงนั่งชมอย่างออกรสไปแล้ว
เดิมทีนึกว่าจวินเปี๋ยหลี่ทะลวงผ่านระดับยอดปรมาจารย์ฮว่าจิ้นแล้วจะโชว์เหนือได้สักหน่อย ใครจะไปคิดว่าจะถูกหมากตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่งปั่นหัวจนเกือบพังไม่เป็นท่า
แน่นอนว่ากองทัพปราบปรามและนิกายกระบี่เองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่ ดูท่าจะอยู่สูงส่งมานานเกินไปจนลืมความโหดร้ายของโลกมนุษย์ไปเสียแล้ว
หากตอนนี้สามารถส่งข้อความแสดงความเห็นได้ เหลียงฝานคงอยากจะพิมพ์คำสองคำนี้รัว ๆ ว่า: แค่นี้เหรอ?
สนามรบในขณะนี้กลายเป็นโจ๊กที่เละเทะไปแล้ว เสียงเข่นฆ่าดังไม่ขาดสาย ชาวบ้านนับไม่ถ้วนต่างหลบอยู่ในผ้าห่มด้วยความสั่นกลัว โชคยังดีที่กองทัพปราบปรามมีวินัยเคร่งครัด จึงควบคุมขอบเขตการรบเอาไว้ได้อย่างแข็งแกร่ง ทำให้ไม่มีชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ล้มตาย
ไม่ไกลนัก ธิดาศักดิ์สิทธิ์บัวขาวฉือซูเนี่ยนเฝ้ามองสถานการณ์ที่พัฒนาไปตามที่คาดการณ์ไว้ ในใจรู้สึกพอใจไม่น้อย
“เห็นไหมล่ะ คนพวกนี้เคยตัวกับการอยู่เหนือผู้อื่น มักคิดเสมอว่าไม่มีใครกล้าขัดคำสั่ง ดังนั้นเพียงแค่สร้างความเข้าใจผิดเล็กน้อย ก็เหมือนน้ำมันร้อนที่ราดลงบนกระทะ ทุกอย่างก็จะวุ่นวายโกลาหลไปหมด”