Chapter 0003

ตอนที่ 3 เรื่องประหลาด

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ยามเย็นสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิง เหลียงฝานเอนกายลงบนเก้าอี้โยกพลางปิดหนังสือที่กำลังอ่านอยู่

เก้าอี้โยกตัวนี้เป็นสิ่งที่เหลียงฝานจ้างช่างไม้ทำขึ้นเป็นพิเศษเมื่อสองเดือนก่อน หลังจากที่เขาเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้ไม่นาน เพราะรู้สึกว่าเก้าอี้ไม้ในยุคสมัยนี้มันไม่สบายเอาเสียเลย

สองเดือนผ่านไป เหลียงฝานไม่ได้อยู่ในสภาวะมืดแปดด้านเหมือนตอนที่เพิ่งมาถึงโลกนี้ใหม่ ๆ อีกแล้ว ในสายตาของเขา โลกใบนี้อาจเป็นโลกคู่ขนาน

หลังจากลงหลักปักฐานในอำเภอซีหนิง เหลียงฝานก็ฝากฝังให้หวังมือปราบช่วยซื้อหนังสือเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีมาให้มากหน่อย ส่วนหนังสือเบ็ดเตล็ดอย่างบันทึกภูมิศาสตร์หรือนิยายเรื่องเล่าแปลก ๆ นั้น เขากว้านซื้อมาทั้งหมดเท่าที่จะหาได้

ส่วนเหตุผลที่ซื้อหนังสือนั้น เป็นเพราะตอนอยู่ที่ที่ว่าการอำเภอ เหลียงฝานพบว่าตัวอักษรของโลกนี้กลับเป็นตัวอักษรจีน เพียงแต่เป็นตัวเต็มเท่านั้น

ขอเพียงแค่ได้รับการศึกษาในสังคมยุคใหม่มา ต่อให้เขียนตัวเต็มไม่เป็น แต่โดยทั่วไปแล้วก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการอ่าน

ตอนที่เห็นตัวอักษรจีน เหลียงฝานยังเคยคิดว่านี่คือจีนโบราณหรือไม่ แต่ในประวัติศาสตร์จีนโบราณกลับไม่มีราชวงศ์ต้าซวี่อยู่เลย