กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 ข้าน่าจะมีจวนสักหลังนะ...
เซี่ยหานเซิงอุ้มเฮ่อหลานหมิงจูลงจากรถม้าด้วยตัวเอง จิงหงลวี่อิ่งรู้ตัวว่าตัวเองต่างจากม้าตัวอื่น ถึงเที่ยวนี้เจ้าน้องกูเยี่ยเซียนจะไม่ได้มาด้วย แต่เจ้านายหญิงก็อยู่นี่ไง
จิงหงลวี่อิ่งเดินต๊อกต๋อกเข้ามา เฮ่อหลานหมิงจูล้วงอาหารม้าก้อนสวย ๆ ออกจากห่อแล้วป้อนให้มันเอง
เซี่ยหานเซิงพูดไม่ออก “......นี่คือที่เจ้าเรียกว่าเดินทางแบบเบา ๆ ใช่ไหม”
“คนต้องกินอิ่ม ม้าก็ต้องอิ่มท้อง” เฮ่อหลานหมิงจูบอกหลิงหลง “เอาของในรถม้าเราแบ่งออกไปให้หมดเลย ทุกคนเดินทางมาก็เหนื่อยกันทั้งนั้น”