เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 แสร้งโง่ซ่อนปัญญา
ถูกองครักษ์ถามจี้ตรงหน้า ฮั่วเหยาก็อับอายขายหน้ามากพออยู่แล้ว
จะอยู่ต่อ หน้านางก็ทนรับไว้ไม่ไหว
จะไป ปากนางก็รู้สึกอยากกินขึ้นมาบ้าง
ทว่าซงชิงกลับยังตามมาเอ่ยว่า “คุณหนูใหญ่ ที่นี่วุ่นวายนัก ท่านรีบกลับไปเถิดขอรับ ประเดี๋ยวจะทำกระโปรงของท่านเปรอะเปื้อนเอา”
ฮั่วเหยา “……”
ภายใต้ทางเลือกอันกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ฮั่วเหยาจึงหันไปมองฮั่วจื่อหานที่กำลังก้มหน้าก้มตากินอย่างจริงจังยิ่ง เอ่ยเรียกอย่างจนใจว่า “จื่อหาน ป้าจะไปแล้ว เจ้าอยู่คนเดียวได้หรือไม่”
รีบบอกว่าไม่ได้สิ! รีบบอกว่าไม่ได้เร็วเข้า!
ฮั่วจื่อหานนึกถึงคำที่ป้าใหญ่กำชับแล้วกำชับเล่าก่อนมาขึ้นได้ จึงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ป้าใหญ่ ท่านไปเถอะ ข้าอยู่คนเดียวได้ขอรับ!” เขาชูน่องไก่โบกมือลาท่านป้า
ฮั่วเหยา “……”