ตอนที่ 106 พ่อคุณเอ๊ย พี่ใหญ่

ตอนที่ 106 พ่อคุณเอ๊ย พี่ใหญ่

หากให้คนใต้หล้ารู้ว่า แม่ทัพพิทักษ์ทัพม้าผู้เคยฮึกเหิมลำพองและทำให้ชนเผ่าซงหนูได้ยินชื่อเป็นต้องขวัญหนีดีฝ่อ บัดนี้กลับถูกกู่สองตัวเยาะเย้ยถากถาง ก็ไม่รู้ว่าจะพากันหัวเราะจนฟันร่วงหรือไม่

ฮั่วชิงลองคิดดูเอง ยังรู้สึกว่าน่าขันสิ้นดี

“ในเมื่อรู้ว่าข้าไม่ใช่คนที่จะมาล้อเล่นได้ ก็รีบปรับสมดุลให้ข้าเสียที! ข้าจะฟื้นตื่นขึ้นมา!”

กู่สองตัวนี้อยู่ในร่างกายมานาน เขาก็พลอยรู้สาเหตุที่แท้จริงของการหมดสติของตนไปด้วย

ที่แท้กู่ตัวผู้นั้นมีความสามารถมิถูกพิษร้อยชนิดกล้ำกราย แต่กลับถอนได้ทุกสิ่งยกเว้นยาปลุกกำหนัด

มิเพียงถอนไม่ได้ แม้กระทั่งเพราะมันแยกจากกู่แม่เป็นเวลานานหลายปี ฟีโรโมนที่ว่าในร่างกายของตนจึงไม่สมดุลตามไปด้วย

พอถูกยาปลุกกำหนัดเข้า มันก็ปรับมั่วถอนซั่วไปหมด ร่างกายของเขาจึงประท้วงหยุดทำงานจนหมดสติไป