ตอนที่ 105 เป็นอะไรอีกเล่า? นายน้อยใหญ่ของข้า!

ตอนที่ 105 เป็นอะไรอีกเล่า? นายน้อยใหญ่ของข้า!

กวานเฟยหยางเพียงคิดว่าเขาผายลม เป็นโรคอหิวาต์สุกรไปแล้ว

ทว่าหากโรคอหิวาต์สุกรที่อีกฝ่ายเป็นมันกำเริบรุนแรงเกินไป เขาก็คงต้องพลอยซวยไปด้วย

อย่างไรเสีย ยามนี้เขาก็อายุยังน้อยนัก ทั้งยังไม่เป็นวรยุทธ์

กวานเฟยหยางถือคติคนฉลาดไม่ยอมเสียเปรียบซึ่งหน้า สับขาเผ่นแน่บมุ่งหน้าไปยังลานบ้านของท่านปู่ทันที

“เฮ้ย เจ้าลูกกระต่าย เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

กวานเฟยหยาง “...”

มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละถึงจะยอมหยุด

เมื่อเห็นว่ากวานเฟยหยางนอกจากจะไม่ฟังเขาแล้วยังวิ่งเร็วขึ้นไปอีก อู่อันโหวก็วิ่งไล่ตามไปเช่นกัน

สองพ่อลูกต่างมิใช่คนรูปร่างผอมเพรียวอันใด คนหนึ่งอ้วนใหญ่ อีกคนอ้วนยักษ์ ก้อนเนื้อกลมกลิกสองก้อนขนาดใหญ่หนึ่งเล็กหนึ่งจึงพากันวิ่งตรงไปยังลานบ้านของท่านโหวอาวุโส