กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 164: สถานการณ์สิ้นหวัง
-----------------------------------------
"หึ... ก็แค่ฝูงมดปลวก!" ยอดฝีมือระดับอาวุโสทั้งสองมองลงไปยังฝูงชนเบื้องล่างที่หนาแน่นด้วยความรู้สึกฮึกเหิม พวกเขาโปรดปรานการเฝ้ามองมดปลวกเหล่านี้ แม้จะสังหารพวกมันไม่หมดสิ้น แต่พวกมันก็ยังดึงดันจะเอาชีวิตมาทิ้งอย่างไม่ลดละ
"ช่างใจเด็ดนัก... ทว่าไร้ความหมายสิ้นดี มันเป็นเพียงอารมณ์ความรู้สึกระดับต่ำเท่านั้น"
"เมื่อทำลายเมืองได้แล้ว จงจับคนพวกนี้ไปเป็นแรงงานเสีย ดูท่าทางพวกมันน่าจะมีพละกำลังเหลือเฟือ"
ทันใดนั้น ทั้งสองก็รวบรวมพลังทั้งหมดอีกครั้ง
"ปัง!"
ฉับพลัน ผลแอปเปิลลูกหนึ่งก็ถูกขว้างใส่พวกเขา ตามมาด้วยผลไม้และอาหารสารพัดชนิด แม้กระทั่งเศษดินและก้อนอิฐ...
"บังอาจ!" บรรพชนตี้เหรินคำรามลั่น