บทที่ 66: วิกฤตคลี่คลาย

แสงสีทองพลันปรากฏขึ้น แสงนั้นเจิดจ้าดั่งดวงตะวันจนยากจะลืมตาจ้องมอง ภายใต้รัศมีแห่งแสงนั้น ร่างกายของนางพญาสัตว์อสูรค่อยๆ เหี่ยวเฉาลงอย่างช้าๆ

"อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก... บัดซบ!"

นางพญาสัตว์อสูรแผดเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด ชัยชนะอยู่แค่เอื้อมแท้ๆ แต่กลับถูกขัดขวางอีกจนได้ ทว่านางรู้ดีว่าโอกาสเช่นนี้คงไม่มีอีกแล้ว เกรงว่าหากยังรั้งอยู่ต่อไป นางคงต้องจบชีวิตลงที่นี่

ความรู้สึกเสียดายถาโถมเข้าใส่ นางน่าจะตัดสินใจหนีไปตั้งแต่แรก