บทที่ 65: เจตจำนงแห่งโลก

"ฮ่าๆๆ อวดดีนัก ใครจะช่วยเจ้าได้ในตอนนี้?" นางพญาสัตว์อสูรหัวเราะร่าด้วยความยโส สายตาของนางจ้องมองเซียวเฟิงและคนอื่นๆ ราวกับกำลังพินิจดูเหยื่อที่กำลังจะถูกกลืนกิน

ในสายตาของนาง นางได้รับของขวัญจากเทพปีศาจมาแล้ว หากให้เวลาอีกเพียงเล็กน้อย ก็จะไม่มีผู้ใดในโลกนี้ที่ต่อกรกับนางได้อีก

"จงตายเสีย" นางพญาสัตว์อสูรดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ใบหน้าของนางไม่หลงเหลือเค้าโครงมนุษย์อีกต่อไป มีหนองน่ารังเกียจไหลเยิ้มออกมาเป็นระยะ แขนกว่าสิบข้างร่ายรำไปมากลางอากาศ ร่างกายของนางอาบย้อมไปด้วยแสงสีแดงฉานที่ดูชั่วร้าย ส่วนล่างของร่างเลือนหายไปราวกับล่องหน ทำให้นางลอยตัวอยู่อย่างน่าขนลุกก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมเซียวเฟิงและพวกพ้อง

เสียงหัวเราะของนางดังกึกก้องจนน่าแก้วหูแทบแตก ราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังสั่นสะท้าน