บทที่ 143 ท่ามกลางความมืดดำ สีขาวจึงกลายเป็นสิ่งแปลกแยก

บทที่ 143 ท่ามกลางความมืดดำ สีขาวจึงกลายเป็นสิ่งแปลกแยก

ทูตหน้ากากเงินเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉย แววตาเปี่ยมไปด้วยความดูแคลน

ใครต่างก็กล่าวว่าคนของถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยต้องบริสุทธิ์ผุดผ่องดั่งหยกน้ำแข็ง และรักษาพรหมจรรย์เอาไว้

ทว่าในบรรดาชนชั้นสูงของถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยที่ปรากฏตัวออกมา กลับไม่มีผู้ใดรักษาพรหมจรรย์ไว้ได้แม้แต่คนเดียว

แม้วิชาซ่อนเร้นของคนเหล่านี้จะไม่เลว ทว่าคิดจะตบตาเขา ย่อมเป็นเรื่องยากอยู่บ้าง

สายตาของทูตหน้ากากเงินมองไปยังหลินเยวี่ย แววตาฉายประกายความเห็นใจออกมาวูบหนึ่ง

มิน่าเล่าเมื่อครั้งที่นางประสบเรื่องราวดังกล่าว ทั่วทั้งถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยจึงไม่มีใครยืนหยัดเคียงข้างหลินเยวี่ยหรือเลือกที่จะเชื่อใจหลินเยวี่ยเลยสักคน

ที่แท้ถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยก็เน่าเฟะมาตั้งแต่รากเหง้าแล้ว