บทที่ 142 ทั่วทั้งถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ย ช่างอยากทำเรื่องชั่วช้าแต่ยังอยากได้ป้ายสรรเสริญเสียจริง

บทที่ 142 ทั่วทั้งถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ย ช่างอยากทำเรื่องชั่วช้าแต่ยังอยากได้ป้ายสรรเสริญเสียจริง

ความเคลื่อนไหว ณ ที่แห่งนี้ไม่นับว่าเล็ก ดึงดูดให้ยอดฝีมือจำนวนไม่น้อยของถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยมารวมตัวกันที่นี่ทันที

ทว่าน่าเสียดาย ศิษย์ผู้โชคร้ายบางคนไม่อาจหนีรอดออกมาได้ยามที่การโจมตีซัดสาด จึงถูกทิ้งร่างเอาไว้ในตำหนักใหญ่โดยสิ้นเชิง

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”

ผู้อาวุโสใหญ่แห่งถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็รู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง

เมื่อครู่เกิดสิ่งใดขึ้น เหตุใดตำหนักใหญ่ถึงได้พังทลายลงมาเช่นนี้?

ประมุขถ้ำสวรรค์สุ่ยเยวี่ยเพิ่งจะอ้าปากเอ่ย แต่กลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง

“ผู้มาเป็นใครกัน?”

ผู้อาวุโสใหญ่มีปฏิกิริยาไม่ช้า ตวาดออกไปหนึ่งประโยค จากนั้นจึงปลดปล่อยกลิ่นอายขอบเขตมหาอริยะออกมา

“ฮึ!”