บทที่ 91 ผู้ศักดิ์สิทธิ์เจ็ดท่าน ยอดฝีมือมหาอริยะลงมือ

บทที่ 91 ผู้ศักดิ์สิทธิ์เจ็ดท่าน ยอดฝีมือมหาอริยะลงมือ

ชายชุดดำนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง

เมื่อได้ยินคำนี้ เจ้าตำหนักอีผิ่นไม่กล้าประมาท พอยกมือขึ้น เจดีย์กระดูกวิญญาณก็พลันปรากฏขึ้นในมือ

ชายชุดดำเพิ่งคิดจะรับเอาไว้ ทว่าในพริบตาถัดมากลับถูกซัดจนกระเด็นลอยออกไปตรงๆ

ส่วนเจดีย์กระดูกวิญญาณนั้นก็ไม่รู้ว่าตกไปอยู่ในมือของผู้อื่นตั้งแต่เมื่อใด

ไห่ซูมิได้สนใจคนทั้งสอง เพียงแต่พินิจพิจารณาเจดีย์กระดูกวิญญาณนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้าง

ตามความหมายในคำพูดของทั้งสองคนเมื่อครู่ เจดีย์นี้น่าจะมิได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นภายนอกเป็นแน่

เจ้าตำหนักอีผิ่นเห็นดังนั้น ก็คิดจะลงมือ

แต่ในชั่วพริบตาถัดมา ไห่ซูกลับยกมือขึ้นเบาๆ วาดเขตขังตน จองจำเจ้าตำหนักอีผิ่นเอาไว้