บทที่ 90 ไม่ฆ่าปิดปากเจ้าก็ดีถมไปแล้ว ยังกล้าร้องขอชีวิตอีก

บทที่ 90 ไม่ฆ่าปิดปากเจ้าก็ดีถมไปแล้ว ยังกล้าร้องขอชีวิตอีก

ภายใต้การโหมกระหน่ำโจมตีของยอดฝีมือขอบเขตอริยะทั้งห้าคน ทำให้เจ้าตำหนักอีผิ่นไม่อาจต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อถูกทั้งห้าร่วมมือกัน ก็เรียกได้ว่าถูกซัดจนล่าถอยไปทีละก้าว

"บัดซบ!"

เจ้าตำหนักอีผิ่นอดสบถด่าออกมามิได้ สีหน้าย่ำแย่ถึงขีดสุด

เขาเคยคิดว่าข้างกายอีกฝ่ายย่อมมียอดฝีมือขอบเขตอริยะคอยคุ้มกัน ทว่าเขากลับไม่เคยคาดคิดเลยว่าข้างกายอีกฝ่ายจะมีผู้คุ้มกันถึงห้าคน... ไม่สิ มียอดฝีมืออริยยุทธ์ถึงเจ็ดคนคอยคุมเชิงอยู่

นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยนึกฝันมาก่อน หากคนที่ไม่รู้มาเห็นเข้า คงนึกว่ายอดฝีมืออริยยุทธ์เป็นผักกาดขาวเกลื่อนกลาดกระมัง?

"พรวด!"