กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่ซิวแค่นเสียงเย็น กวาดตามองโต๊ะเก้าอี้ที่ตนเพิ่งเตะพังไป จากนั้นก็ยกเท้าเหยียบเก้าอี้ตัวหนึ่งไว้อย่างสบายอารมณ์ พลางชี้นิ้วใส่หน้าเสี่ยวเอ้อร์ แสยะยิ้มมองเหยียดลงมา “เงินพวกนี้ชดใช้ของของเจ้า แล้วก็ยกกับข้าวมาให้ปู่เจ้าโต๊ะหนึ่ง มีทั้งเนื้อ ผัก น้ำแกงให้ครบ… พอหรือไม่พอ?”
“พอขอรับ พอเหลือเฟือเลย!”