กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่ซิวมองสำรับอาหารบนโต๊ะของเฒ่าเฉียวแวบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นของเหลือจากที่คนอื่นกินกันเสร็จแล้ว อย่างมากก็มีแค่เศษผักกระจัดกระจายกับน้ำแกงก้นชามเท่านั้น
เมื่อเห็นเย่ซิวทอดสายตามองมา จางเจิ้งก็แค่นยิ้มเย็น ชำเลืองมองเย่ซิวปราดหนึ่งโดยไม่เอ่ยอะไร
"ขออภัยด้วยขอรับนายท่าน เหลือแต่น้ำต้มบะหมี่แล้ว นั่นมันเอาไว้ให้หมูกินแท้ๆ…"
เสี่ยวเอ้อขยี้ผ้าเช็ดเหงื่อบนบ่าพลางทำสีหน้ากระอักกระอ่วน เขาไม่รู้จริงๆ ว่ายังมีคนไม่ได้กินข้าว จึงสั่งให้เด็กในครัวเทอาหารที่เหลือทั้งหมดไปให้พวกสัตว์เลี้ยงหมดแล้ว
"ไม่เป็นไรหรอกเฒ่าเฉียว พี่รองหลิวพูดถูกแล้ว พวกหนุ่มแน่นอดสักมื้อก็ไม่เห็นเป็นไร เพียงแต่ว่า…คุณชาย ท่าน…ไม่เป็นไรแน่นะขอรับ?"