เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 จุดเริ่มต้นของการเดินทาง
คงไม่ใช่หรอกมั้ง คงไม่ใช่หรอกนะ คงไม่มีผู้ใดเห็นร่างจริงของตนเองแล้วรู้สึกจิตใจพังทลายจริง ๆ หรอกกระมัง
อาศัยแรงดึงดูดระหว่างดวงจิตวิญญาณ ดวงจิตแยกสายนั้นของเหวินเฉินที่มาจากโลกฮอกวอตส์ ในที่สุดก็กลับมาอยู่เบื้องหน้าร่างจริงของตนเอง ร่างจริงของเหวินเฉินมีเสื้อผ้าขาดวิ่น บนกายยังมีบาดแผลอยู่ไม่น้อย ถูกฝังอยู่ใต้ดินโคลนที่ลึกเท่าใดก็ไม่อาจทราบได้อย่างเงียบสงบเช่นนี้
ร่างแยกนี้สงสัยอย่างยิ่งว่าร่างจริงของตนตายไปแล้วหรือไม่ อีกทั้งนี่มันคือโลกอันใดกันแน่ ชัดเจนว่าไม่ใช่โลกวิถีอักษร!
พลังแห่งมรรคอักษรที่ร่างแยกนำพามาจากเสียงแห่งโลกฮอกวอตส์ ได้สูญสิ้นไปเกินครึ่งแล้วในระหว่างการข้ามผ่านทะเลดาราโกลาหล เขาจึงใช้พลังแห่งมรรคอักษรที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด ขุดร่างจริงขึ้นมาจากดินโคลนได้ในที่สุด
ด้านนอกร่างกายยังมีแสงเรืองประหลาดไหลเวียนอยู่ชั้นแล้วชั้นเล่า มองปราดเดียวคล้ายกับว่าผู้นี้ยังมีชีวิตดีอยู่ หากมองข้ามรอยแผลขาดวิ่นบนกายที่มิรู้ว่าถูกกระบี่และดาบแทงมามากเท่าใดเหล่านั้นไป... พินิจดูให้ดี ก็คล้ายกับมิใช่การบาดเจ็บ ทว่ากลับเป็นบางส่วนในร่างกายได้อันตรธานหายไปโดยตรง ร่างจริงนี้ถูกสิ่งใดทำร้ายมากันแน่