เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 ตื่นขึ้น!
ขณะเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของจวนโหวอู่เวิน เหวินเฉินก็พลอยครุ่นคิดไปด้วย “ข้าคือหงอี้จริง ๆ หรือ เหตุใดในใจจึงมีความรู้สึกอยู่ตลอดว่าตนเองไม่ได้มีชื่อนี้ อีกทั้งโลกใบนี้ที่ตนเองอาศัยอยู่ กระทั่งไม่ได้ดำรงอยู่อย่างแท้จริงในทะเลดาราโกลาหลด้วยซ้ำ ทว่าเป็นโลกภายในกายของใครบางคน หรือไม่ก็เป็นภพอื่นใด โลกทั้งใบราวกับล้วนเป็นเพียงภาพลวงตา เดี๋ยวก่อน ทะเลดาราโกลาหลมันคือสิ่งใดกันอีกเล่า”
ยามคิด เท้าของเหวินเฉินก็มิได้หยุดชะงัก อาศัยพลังงานอันไพศาลภายในกายเขาจึงเดินได้รวดเร็วยิ่ง จนมาถึงหน้าประตูจวนโหวอู่เวินที่มีสิงโตหินตัวใหญ่กำยำองอาจสองตัวตั้งตระหง่านแล้ว
ประตูใหญ่ของจวนโหวปิดสนิท ระหว่างบานประตูยังมีใยแมงมุมโยงใยอยู่ไม่น้อย เผยให้เห็นถึงความรกร้างและทรุดโทรมอย่างเด่นชัด
ไม่ถูกต้องนี่ ตนเพิ่งจะได้รับการเลื่อนขั้นปูนบำเหน็จ เหตุใดหน้าประตูจวนโหวของตนจึงทรุดโทรมถึงเพียงนี้ ทว่าพริบตาที่เหวินเฉินเพิ่งนึกถึงเรื่องนี้ เพียงชั่วพริบตาเดียว หน้าประตูจวนโหวอู่เวินพลันปรากฏแขกเหรื่อไปมาหาสู่ผุดขึ้นมามากมายในทันใด บนสิงโตสองตัวที่มีสีหน้าดุร้ายพลันประดับประดาด้วยของตกแต่งไม่น้อยแสดงถึงความมงคลยินดี ราวกับว่าภาพเมื่อครู่นี้เป็นเพียงเขาที่ตาฝาดไปจริง ๆ