เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ข้าคือใคร? ข้าอยู่ที่ใด?
“รวดเร็วดุจสายลม สงบเสงี่ยมดุจไพรสัณฑ์ รุกรานดุจเปลวเพลิง หนักแน่นดุจขุนเขา”
การโจมตีสารพัดรูปแบบที่ปล่อยออกมาจากร่างจำแลงเจตจำนงสวรรค์แห่งโลกขนาดกลางหลายสิบแห่งซัดเข้าใส่ระบบช่วงชิงโดยไม่ก่อให้เกิดความผิดปกติแม้แต่น้อย พลังงานทั้งหมดที่แฝงมากับการโจมตีเหล่านี้ล้วนถูกระบบดูดกลืนช่วงชิงไปจนสิ้น! ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของระบบช่วงชิงได้กลับคืนสู่ความสงบนิ่ง ถึงขั้นเรียกได้ว่าเย็นชา แฝงไว้ด้วยไอเย็นยะเยือกจาง ๆ
“เดิมทีคิดจะพูดจาดี ๆ ให้พวกเจ้าไม่ต้องเจ็บปวดทรมานถึงเพียงนั้น พึงรู้ไว้ว่าพวกเจ้าน่ะข้าเป็นผู้สร้างขึ้นมากับมือเชียวนะ” สุ้มเสียงนุ่มนวลแฝงความเย็นชาของระบบดังแว่วมา แม้มันจะสามารถดูดกลืนพลังงานทั้งหมดจากการโจมตีของเหล่าเจตจำนงสวรรค์ตรงหน้าได้ แต่กฎเกณฑ์แห่งการช่วงชิงของมันยังคงไม่ฟื้นคืนกลับมา และยังอยู่ในสภาพแตกหักเสียหาย การจะดูดกลืนพลังงานโจมตีมากมายมหาศาลเช่นนี้ในคราวเดียวจึงนับว่าตึงมืออยู่บ้าง
หากระบบคิดจะคุมเชิงกับเหล่าเจตจำนงสวรรค์เหล่านี้ต่อไปย่อมไม่มีปัญหา ทว่าเมื่อเจตจำนงสวรรค์เหล่านี้เริ่มลุกฮือขึ้นต่อต้านโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง ความอดทนของมันจึงเหลือน้อยลงทุกที