เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105 การกลายพันธุ์!
จวนโหวอู่เวินตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครหลวงต้าเฉียน กินพื้นที่กว่าร้อยหมู่ ประตูใหญ่มีสิงโตหินคู่หนึ่งที่ดูมีชีวิตชีวา สูงตระหง่านถึงหนึ่งชั้นเต็ม ๆ
ในยามปกติ จวนโหวอู่เวินจะเปิดประตูใหญ่กว้าง ทั้งซ้ายขวาจะมีบ่าวไพร่ที่เปี่ยมด้วยพลังแก่นชีวิตคอยเฝ้ารักษาความปลอดภัย ทว่ายามนี้ประตูกลับปิดสนิท
“เอี๊ยด” พร้อมกับเสียงเอี๊ยดอ๊าดของประตูใหญ่จวนโหวอู่เวิน ขันทีผู้หนึ่งที่มีใบหน้าขาวไร้หนวดเคราและสวมอาภรณ์ขันทีเต็มยศก็ถูกนำทางเข้ามาในจวน ขันทีที่เดินเข้ามาผู้นี้ดูคล้ายจะสนิทสนมคุ้นเคยกับพ่อบ้านใหญ่หวูเป็นอย่างยิ่ง
เขายิ้มให้พ่อบ้านใหญ่หวู ก้าวตรงไปข้างหน้าอย่างชำนาญทางจนถึงลานฝึกยุทธ์ โดยไม่รอให้โหวอู่เวินทำความเคารพ เสียงที่แหลมสูงและเสียดแทงแก้วหูของขันทีผู้นี้ก็ดังขึ้น “ถ่ายทอดพระราชโองการ ท้องฟ้าเหนือจวนโหวอู่เวินปรากฏสิ่งผิดปกติในวันนี้ สายฟ้าแลบแปลบปลาบไม่หยุด จักรพรรดิมีรับสั่งเรียกโหวอู่เวินหงหงเสวียนจี เข้าเฝ้า ณ ห้องทรงพระอักษรในยามไฮ่! จบราชโองการ!”
เหวินเฉินอดกังวลใจขึ้นมาไม่ได้ ฮ่องเต้ต้าเฉียนยามนี้อยู่ในวัยฉกรรจ์ แม้จะมีพลังมังกรจำกัดไว้จนมิอาจฝึกวิชามรรคได้ ทว่าพระองค์ได้ฝึกฝนวรยุทธ์