เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 91 การกลายพันธุ์!
สิ่งที่เรียกว่าวิญญูชนพึงระวังตนยามอยู่ลำพัง ตอนที่กำลังจะก้าวเข้าสู่เขาวงกต ดัมเบิลดอร์ยังได้กำชับเป็นพิเศษอีกหนึ่งประโยค “ภายในเขาวงกต แม้จะไม่มีมังกรหรือพรายน้ำ ทว่าสำหรับพวกเจ้าแล้วยังมีบททดสอบที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น นั่นคือจิตใจคน อย่าได้สูญเสียตัวตนแท้ไปในเขาวงกตเป็นอันขาด!”
ยิ่งเดินลึกเข้าไป กลิ่นอายเย็นยะเยือกอันดำมืดก็ยิ่งทวีความเข้มข้น ด้านหน้าพลันมีเสียงกร๊าก ๆ ของฝีเท้าที่เหยียบย่ำลงบนกิ่งไม้แห้งดังแว่วมา
ชายฉกรรจ์ร่างสูงใหญ่ชาวแดนเหนืออย่างวิกเตอร์ ครัม ผู้ถูกปกคลุมอยู่ใต้ชุดคลุมพ่อมดสีดำสนิท เขาถือไม้กายสิทธิ์ค่อย ๆ ย่างก้าวเข้ามาในพื้นที่ที่แท่งให้แสงสว่างของเหวินเฉินส่องสว่างอยู่
เขาใช้ดวงตาไร้แววคู่นั้นกวาดมองเหวินเฉินไปสองครา วิกเตอร์ก็เริ่มก้าวย่างไปข้างหน้าด้วยท่วงท่าแข็งทื่อราวดั่งเครื่องจักรกลอีกครั้ง
ราวกับติดเชื้อไวรัสซอมบี้ก็มิปาน ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เหวินเฉินมิได้เดินย้อนกลับไปทางที่ตนจากมา หากแต่เดินตามติดอยู่เบื้องหลังของวิกเตอร์
แม้เท้าหน้าของวิกเตอร์เพิ่งจะก้าวไป เท้าหลังของเหวินเฉินก็ตามติด ทว่าเบื้องหน้ากลับมีหมอกสีขาวหนาทึบแผ่ปกคลุม ร่างของชายร่างสูงใหญ่ผู้นั้นเมื่อครู่ก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว