เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 70 เตรียมตัวเข้าเรียน
โอลลิแวนเดอร์มองดูไม้กายสิทธิ์ที่ระเบิดออกตรงหน้า พลางตบศีรษะตนเอง ปากก็พึมพำพึมพำไปด้วย
“ไม่น่าเป็นไปได้สิ ไม่น่าเป็นไปได้! มีแล้ว!”
โอลลิแวนเดอร์สะบัดไม้กายสิทธิ์ในมือ ชี้ไปที่กล่องด้านล่างสุดแผ่วเบาหนึ่งครา “ด้ามนี้ อาจจะได้ผล!”
เขาตบลงบนกล่องที่ปกคลุมด้วยฝุ่นผงเบา ๆ ก่อนจะหยิบไม้กายสิทธิ์ที่มีลวดลายเล็กน้อยออกมาอีกด้ามหนึ่ง
เหวินเฉินรับมาถือไว้ในมือแล้วโคจรพลังเวทชี้ออกไปเบา ๆ อีกครา
“ปัง!”
แม้ไม้กายสิทธิ์จะไม่ระเบิด ทว่าพลังที่เหวินเฉินจำลองซัดพุ่งออกไปเบื้องหน้ากลับทำให้กระจกตู้โชว์ที่เดิมทีไร้รอยแตกร้าวแหลกสลายลงภายใต้แรงกระแทกของพลังเวท เศษกระจกแตกกระจายเกลื่อนเต็มพื้น
โอลลิแวนเดอร์เห็นกระจกแตกกระจายตรงหน้า ก็รู้ได้ทันทีว่าไม้กายสิทธิ์ด้ามนี้ทำให้เหวินเฉินไม่อาจควบคุมปริมาณพลังเวทที่ปล่อยออกมาได้ “ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด ข้าไม่เชื่อหรอก! เจ้าลองดูทีละด้ามให้หมดนี่เลย!” ชายชราผมขาวที่เดิมทีดูธรรมดาสามัญตรงหน้าสะบัดไม้กายสิทธิ์ในมือ กระแสลมสายมหึมาพลันพวยพุ่งขึ้นจากร่าง กล่องที่เดิมทีจัดวางอย่างสงบเงียบอยู่ภายในร้านต่างลอยขึ้นทีละกล่อง แล้วพุ่งทยอยบินมาตรงหน้าเหวินเฉิน