เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 69 ตรอกไดแอกอน
ในโรงเตี๊ยม ชายชราผมเริ่มขาวแซมผู้หนึ่งซึ่งนั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ ชูจอกขึ้นกล่าวกับแฮกริด “แฮกริด มาดื่มสักแก้วไหม”
เขาส่ายหน้าทันควัน พลางชี้นิ้วไปยังเหวินเฉินตรงหน้า “ไม่ละ ตอนนี้กำลังทำธุระให้ฮอกวอตส์อยู่ ต้องพาคุณพ็อตเตอร์วัยเยาว์ไปซื้อของใช้สำหรับเข้าเรียน!”
ชายชราด้านในเคาน์เตอร์บาร์มองเหวินเฉินที่ยืนรออยู่ตรงนั้นแวบหนึ่ง พลันเหลือบไปเห็นรอยแผลเป็นสะดุดตาบนหน้าผากของเขา “พระเจ้าช่วย พ็อตเตอร์รึ เขาคือเหวินเฉิน พ็อตเตอร์ เด็กที่เอาชนะโวลเดอมอร์คนนั้นใช่ไหม”
ใบหน้าของแฮกริดเต็มไปด้วยความภาคภูมิ ราวกับตนเองเป็นผู้สยบโวลเดอมอร์แล้วแย้มยิ้ม “อืม ใช่แล้ว!”
ทันทีที่ยอมรับ โรงเตี๊ยมที่เดิมทีส่งเสียงอึกทึกพลันเงียบสงัดลง ทุกสายตาจับจ้องไปยังใจกลางโรงเตี๊ยม มองดูเหวินเฉินที่เติบใหญ่จนแทบจะสูงเทียมผู้ใหญ่ทั่วไป
คนขี้เมาด้านข้างที่เดิมทีเมามายนอนสิ้นสติอยู่บนโต๊ะพลันตื่นขึ้นมา คว้ามือของเหวินเฉินเอาไว้ ปากพร่ำพูดไม่หยุด “คุณพ็อตเตอร์ ยินดีต้อนรับกลับมา ยินดีต้อนรับกลับมา!”