เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 44 สามารถต้านทัพนับล้านได้จริงรึ?!
ดินฟ้าอากาศค่อนข้างเหน็บหนาว ลมสารททวีความรุนแรงยิ่งขึ้น เกราะเหล็กของเหล่าทหารหาญบนด่านเยี่ยนเหมินเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้า ชายหนุ่มร่างกายผอมบางข้างกายเหวินเฉินกำลังสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ
“เจ้ากลัวหรือไม่”
บัณฑิตร่างกายผอมบางผู้นี้เอ่ยอย่างเด็ดขาด “กลัวขอรับ!” เขามองเหวินเฉินแวบหนึ่งแล้วเอ่ยอย่างขลาดกลัวอีกว่า “ย่อมต้องกลัวเป็นธรรมดา! คุณชาย ท่านรู้หรือไม่ว่าข้ากลัวตายอยู่ที่นี่แล้วไม่มีผู้ใดเก็บศพ ทั้งยังไม่มีผู้ใดเหลียวแล!”
เขานึกถึงคำพูดที่เหวินเฉินกล่าวก่อนหน้านี้ จึงยิ้มขึ้นมาอีก “แต่ก็ไม่กลัวแล้ว คุณชายมิได้บอกหรือว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย” เขายังให้กำลังใจตนเองพลางกล่าวว่า “ข้าจะต้องรักษาเมืองให้ดีอย่างแน่นอน หากรักษาไว้ไม่ได้ ครอบครัวของข้าก็คงต้องถูกเหยียบย่ำเป็นแน่!”
หางตาเหวินเฉินเปื้อนรอยยิ้ม “ดี ดียิ่ง เจ้าวางใจเถิด ข้าก็จะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเช่นกัน!” สิ้นเสียงลง ก็เห็นศรยาวหนาเท่าหัวแม่มือดอกหนึ่งพุ่งตรงไปยังหอสังเกตการณ์ของแม่ทัพใหญ่แห่งด่านเยี่ยนเหมิน!
เหวินเฉินเพิ่งจะขยับตัวขึ้นไปสกัด ชายฉกรรจ์ร่างกำยำผู้หนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากหอสังเกตการณ์ คว้าจับศรที่พุ่งเข้ามานั้นไว้ในมือขวางได้อย่างแม่นยำ!