เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 ด่านเยี่ยนเหมิน
ลมสารทพัดพามาจากทิศใด หอบส่งฝูงห่านป่าบินร่อนร้องก้องกังวาน ยามเช้าพัดผ่านทิวไม้ในลานเรือน ผู้สัญจรเดียวดายย่อมรับรู้ได้เป็นคราแรก
กาลเวลาล่วงเลยไปอีกหลายเดือน ต้าเหลียวทางแดนเหนือก็ย่างเข้าสู่ฤดูสารท ทหารและม้าต่างสะสมไขมันสมบูรณ์พร้อม นับได้ว่าไพร่พลเข้มแข็งม้าศึกกำยำ เสียงห่านป่ากู่ร้องก้องสะท้อนอยู่กลางเวหาเหนือตำหนักอ๋องหนานย่วนแห่งต้าเหลียวเป็นระลอก แลดูเงียบเหงาวังเวงอยู่บ้าง
“กระหม่อม เซียวเฟิงแห่งหนานย่วน ถวายบังคมฝ่าบาท” ฮ่องเต้ต้าเหลียวเสด็จประพาสแดนใต้มายังหนานย่วนที่เซียวเฟิงพำนัก เซียวเฟิงสวมเครื่องแบบขุนนางเรียบร้อยแล้วก็รีบรุดไปยังท้องพระโรงใหญ่
ภายในท้องพระโรงใหญ่แห่งจวนอ๋องหนานย่วน ชายวัยกลางคนผู้สวมชุดคลุมมังกร ใบหน้าเปี่ยมเมตตาเกลื่อนรอยยิ้ม กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานเพื่อรอคอยการมาถึงของเซียวเฟิง
ทันทีที่เซียวเฟิงก้าวพ้นประตูเข้ามา ก็ได้ยินผู้แต่งกายเยี่ยงขันทีเบื้องหน้าขานก้องว่า “บัดนี้ อ๋องหนานย่วนเซียวเฟิง จงรักภักดีต่อแว่นแคว้น เป็นขุนนางปรีชาแห่งต้าเหลียว บัดนี้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นซ่งอ๋อง! แต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่พิชิตใต้ กุมบังเหียนสามทัพ! จบราชโองการ!”
เซียวเฟิงคุกเข่าลง ยังมิทันได้ขอบพระทัย กลับเอ่ยถามขึ้นมาแทนว่า “ฝ่าบาท! หรือว่าฝ่าบาทยังมีพระทัยคิดยกทัพปราบปรามแดนใต้อีกหรือพ่ะย่ะค่ะ”