เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 38 ชุมนุมยุทธภพ?
ฤดูใบไม้ผลิของวัดเส้าหลินเผยโฉมท่ามกลางแมกไม้โบราณสูงเสียดฟ้า สิ่งที่เป็นตัวแทนได้ดีที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นต้นแปะก๊วยโบราณเบื้องหน้าวิหารราชาสวรรค์ต้นนั้น
ใบแปะก๊วยแปรเปลี่ยนจากสีเหลืองอ่อนนวลตาเป็นสีเขียวมรกตชอุ่ม รพีอบอุ่นแห่งวสันตฤดูสาดส่อง คนทั้งสามเดินทอดน่องอยู่ใต้ร่มเงาไม้ เสียงฝึกยุทธ์และเสียงสวดมนต์อันมิเคยแปรเปลี่ยนมาแต่โบราณกาลแว่วเข้าสู่โสตประสาท
อวลล้นไปด้วยกลิ่นอายแห่งพุทธธรรม ประหนึ่งไอเขาซงซานเดือนสามอันสดชื่น กวักเรียกมิตรสหายเยือนพงไพร ไม้เฒ่าเสียดฟ้าทอดเงาโปร่ง ธารเขาใสกระจ่างบรรเลงพิณหยก
ซวีจู๋ใต้ต้นไม้มีสีหน้ากลัดกลุ้มยิ่งนัก ต้วนอวี้จึงเอ่ยปลอบประโลมอยู่ด้านข้าง “พี่รอง ท่านอย่ากังวลไปเลย มีพวกเราอยู่ ท่านย่อมไม่ถูกลงโทษอันใดหรอก!”
“ข้ามิได้กังวลเรื่องการถูกลงโทษ แต่ข้ากังวลเรื่องเจ้าอาวาส เจ้าอาวาสยังคงเมตตาเอ็นดูข้าเป็นล้นพ้น ข้ากลับทำให้ท่านต้องผิดหวัง ยิ่งไปกว่านั้น ชุมนุมยุทธภพครานี้ยังต้องคลี่คลายเรื่องที่บิดามารดาของพี่ใหญ่ถูกสังหาร อีกทั้งยังไม่รู้ว่าท่านอาอาจารย์เหวินเฉินมายังเส้าหลินเพื่อการใดกันแน่”
การเดินทางไปยังบ้านนกนางแอ่นคราวก่อน ต้วนอวี้บังเอิญพบกับเฉียวเฟิงที่กำลังกลัดกลุ้มเรื่องชาติกำเนิด ทั้งสอง “ถูกชะตารู้ใจกัน” จึงได้สาบานเป็นพี่น้อง เรื่องนี้เหวินเฉินมารู้ในภายหลัง