เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ประกายไฟแห่งความเร่าร้อน
นับจากหุบเขาคนหูหนวกเป็นใบ้ก็ผ่านพ้นไปอีกหนึ่งเดือนเศษ คณะของเหวินเฉินร่วมเดินทางไปกับซวีจู๋จนส่งเทียบเชิญชุมนุมยุทธภพครบถ้วน แล้วจึงมุ่งหน้าลงใต้ต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง!
ซวีจู๋เอ่ยถามซูซิงเหอ “ศิษย์พี่ พวกเรากำลังจะไปที่ใดกันหรือขอรับ!” “เจ้าถามประมุขเถิด!”
เหวินเฉินจึงเอ่ยปากตามทันที “พวกเราต้องไปภูเขาอู๋เลี่ยง อู๋หยาจื่อมิได้บอกให้เจ้าไปศึกษาวรยุทธ์สำนักเซียวเหยาหรอกหรือ”
อันที่จริงวัดเส้าหลินมิได้ให้ความรู้สึกที่ดีอันใดแก่ซวีจู๋มากนัก อาจารย์แต่ในนามมิเคยใส่ใจผู้ที่มีหน้าตาธรรมดาและพูดจาไม่เป็นเช่นเขาเลย
ทว่าซวีจู๋ชื่นชอบในพุทธมรรคอย่างแท้จริง ทว่าอู๋หยาจื่อผู้นั้นยอมสละเพื่อเขาถึงเพียงนี้ อีกทั้งเหวินเฉินสหายสนิทของตนก็เป็นคนสำนักเซียวเหยา
ซวีจู๋ผู้นี้จึงเปลี่ยนไปจากเดิม เข้าร่วมสำนักเซียวเหยา เพียงแต่ยามนี้ยังคงเอ่ยคำอามิตตพุทธขึ้นมาเป็นพัก ๆ ทว่าบัดนี้คำเรียกศิษย์พี่อะไรเทือกนั้นกลับเรียกได้คล่องปากยิ่งนัก!
ย้อนกลับไปเมื่อเหวินเฉินและต้วนอวี้ฝึกย่างก้าวคลื่นวารีกับวรยุทธ์เทพเป่ยหมิงเสร็จสิ้น ก็คัดลอกคัมภีร์ลับไว้ชุดหนึ่ง แล้วนำฉบับดั้งเดิมกลับไปเก็บไว้ในถ้ำสวรรค์แห่งภูเขาอู๋เลี่ยง