เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 เพียงแค่ลูบคลำสักครา!
ภายในอาราม เสียงระฆังและเสียงสวดมนต์บูชาพระพุทธองค์ประสานสอดแทรก ควันธูปจันทน์ลอยละล่อง เปี่ยมล้นด้วยกลิ่นอายแห่งเซน
วัดเทียนหลงดูเหมือนมิได้ต่างไปจากยามปกติ เว้นเสียแต่เสียงกรีดร้องโหยหวนระงมภายในพระวิหารใหญ่ ดรรชนีสุริยันที่เหวินเฉินซัดออกมาจากด้านหลังหลายครา เข้าเป้าเบื้องหลังของจวี๋หมอจื้อหมิงหวังแห่งถู่ฟานอย่างจัง อาศัยจังหวะที่จวี๋หมอจื้อยังไม่ทันได้ตอบสนอง เหวินเฉินก็ยิงใส่เบื้องหลังของเขาจนหนำใจไปแล้ว!
อย่าว่าแต่ดรรชนีสุริยันระดับหนึ่งอันยิ่งใหญ่เลย ต่อให้เป็นเพียงการสกัดจุดธรรมดาสามัญ หากมิได้ระแวดระวังแล้วถูกสกัดจุดใส่เช่นนี้ คนปกติทั่วไปก็มิอาจทานทนได้
จวี๋หมอจื้อผู้นี้ล้มลงตัวสั่นกระตุกในบัดดล ซวนเซถอยหลังไปหลายก้าวติด ๆ กัน!
“บาปหนา บาปหนา!” หลวงจีนชราหลายรูปสบตากัน พลางประนมมือส่ายศีรษะ นี่มิใช่บาปหนาธรรมดาเสียแล้ว ใบหน้าที่เดิมทีงามสง่าดุจต้นหยกรับลมของจวี๋หมอจื้อ เจ็บปวดจนบิดเบี้ยวเป็นก้อนกลม
เหวินเฉินยิ้มตาหยีเดินเข้าไปข้างกายจวี๋หมอจื้อ สองมือเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างของอีกฝ่าย! มิใช่มีรสนิยมตัดแขนเสื้ออันใด เพียงแค่ต้องการลูบคลำดูสักหน่อย ช่วงชิงพลังงานสารพัดรูปแบบของจวี๋หมอจื้อก็เท่านั้น!