เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 พลังเคราะห์แห่งโลก!
ยามบ่าย แสงแดดยังคงอบอุ่น สายลมอ่อนพัดโชยต้องบุปผาและต้นหญ้า อีกทั้งยังมีเสียงจักจั่นกรีดร้องอย่างรื่นเริงแว่วมาประปราย
เชิงเขาอู๋เลี่ยง สตรีชุดดำคลุมหน้ามองดูต้วนอวี้พลางแสร้งทำทีดุดันแล้วเอ่ย “ข้าชื่อมู่หว่านชิง ฮึ! อย่าคิดว่าเจ้าช่วยข้าแล้วข้าจะต้องสำนึกบุญคุณเจ้า! ผู้ชายไม่มีดีสักคน!”
มู่หว่านชิงทอดมองควันดำบนเขาอู๋เลี่ยงพลางเอ่ยขึ้นอีก “เจ้ามิใช่ต้องการช่วยจงหลิงหรอกหรือ? ไปด้วยกันเถอะ พลังภายในของข้าก็ฟื้นฟูมาเกือบหมดแล้ว!”
ทั้งสองร่วมออกเดินทางยังมิทันได้ก้าวไปสองก้าว เบื้องหน้าพลันมีร่างสองร่างพุ่งพรวดออกมา ทั้งสองคนนี้พอเห็นต้วนอวี้ก็โผทะยานเข้าใส่หมายจะจับกุมตัวเขาทันที!
พริบตานั้น เข็มบินในมือของมู่หว่านชิงก็พุ่งซัดออกไป! สองร่างนั้นพลิ้วหลบวูบวาบต่อเนื่อง รอดพ้นจากการจู่โจมไปได้
“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ ถึงบังอาจมาขัดขวางทูตพิเศษแห่งวังหลิงจิ่ว” หนึ่งในนั้นส่งเสียงตวาด ฟังจากน้ำเสียงแล้วกลับเป็นสตรีผู้หนึ่ง
สตรีชุดคลุมม่วงอีกคนสะบัดนิ้วชี้ไปยังต้วนอวี้พลางเอ่ย “เจ้าเด็กบัดซบนี่หนีออกมาจากเขาอู๋เลี่ยง พวกมันต้องเป็นพวกเดียวกันแน่!”