เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 25 การผจญภัยอันน่าอัศจรรย์ในถ้ำพำนัก
อาทิตย์อัสดง แสงตะวันสาดส่องเฉียงลงบนผืนพิภพ ย้อมเมฆาตรงขอบฟ้าจนกลายเป็นบุปผาสีชาด
ม่านหมอกบางเบาบนภูเขาอู๋เลี่ยงค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นปกคลุมผืนคีรี แสงตะวันสาดกระทบลงบนชั้นหมอกบางนี้ จึงกระจายออกเป็นแสงสีรุ้งหลากสีสัน
ขุนเขาอู๋เลี่ยงทั้งมวลล้วนถูกขับเน้นจนราวกับเป็นแดนเซียนบนโลกมนุษย์! หากละเลยควันดำหนาทึบที่ลอยขึ้นมาจากการเคี่ยวยาพิษของพรรคเสินหนงตรงเชิงเขาไปเสีย
ประกายแสงหลากสีสันยังสาดส่องทะลุผ่านม่านน้ำตกที่ซัดสาดกระทบผืนพิภพเสียงดังซ่า ๆ ไปสะท้อนลงบนผาหยกอู๋เลี่ยง
สิ่งคล้ายเงาร่างมนุษย์ที่หักเหออกมาจากแสงสว่างบนผาหยก กำลังร่ายรำอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน นี่ก็คือเซียนร่ายรำกระบี่
“น้ำตกหรือ? น้ำตก! บัดซบ ข้าน่าจะคิดออกตั้งนานแล้ว!” รอบบริเวณผาหยกอู๋เลี่ยงนี้ไม่มีถ้ำพำนักที่มองเห็นได้ชัดเจนแต่อย่างใด
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดก็มีเพียงน้ำตกแห่งนั้น บางทีอาจเป็นปราชญ์พันดำริย่อมมีหนึ่งพลาด เหวินเฉินจึงคาดไม่ถึงว่าถ้ำพำนักอู๋เลี่ยงนั้นอาจจะอยู่ภายในน้ำตก!
เขาค่อย ๆ เดินเข้าใกล้น้ำตก โคจรพลังภายในทั่วร่าง กล้ามเนื้อเกร็งแน่น สองขาออกแรง แล้วกระโดดวูบหนึ่ง!