ตอนที่ 115 นางฟ้าลงจากต้นไม้

ตอนที่ 115 นางฟ้าลงจากต้นไม้

มาถึงตอนนี้ คนทั้งสามจากสายที่สองก็ถูกทิ้งไว้ที่ริมฝั่งอันรกร้างในคืนฝนตกจนหมดสิ้น

ฉู่จิ่งอวี๋มองฉู่ม่านโหรวที่เปียกโชกทั้งร่างและเต็มหน้าด้วยความแค้นเคืองด้วยสายตาเย็นชา เอ่ยคำเย็นดั่งน้ำแข็งทีละคำ พลางเตือนเสียงเด็ดขาด “ฉู่ม่านโหรว วันนี้ที่ไว้ชีวิตเจ้าหนึ่งชีวิต ล้วนเพราะเห็นแก่บุญคุณของอา หากมิใช่เพราะเกรงหน้าอาของเจ้า กับอาชญากรรมใหญ่หลวงเทียมฟ้าที่เจ้าก่อไว้ ข้าต้องสับเจ้าออกเป็นพันชิ้นเป็นแน่ ต่อไปครอบครัวเจ้าก็จงอยู่ที่นี่ใคร่ครวญให้ดี ต่อหน้าหลุมศพของท่านปู่ท่านย่า จงสำนึกผิดในบาปกรรมที่พวกเจ้าก่อไว้ให้ดี”

คำขู่เอ่ยจบ ฉู่จิ่งอวี๋และฉู่หยุนจงไม่มองพวกมันอีกแม้แต่แวบเดียว หันกลับเข้าไปในห้องเรือ

ฉู่จิ่งอวี๋ไปยังหัวเรือเพื่อถือท้ายเรือ ส่วนฉู่หยุนจง เสิ่นอวี้หลานและฉู่จิ่งเหยาพากันไปยังชั้นล่างของห้องเรือ ช่วยกันพายเรือ