ตอนที่ 39 ทอดแผ่นแป้งไข่

ตอนที่ 39 ทอดแผ่นแป้งไข่

ออกจากศาลร้างแล้ว ทิวาทมิฬได้จมลงจนสิ้น ราตรีค่อย ๆ ปกคลุมทั่วทุกทิศ

เจียงเหมียวเหมี่ยวควบม้าเร็ว แล่นไปทางใต้ตลอดทางกว่าหนึ่งชั่วยาม

สีแห่งราตรีเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ถิ่นทุรกันดารโดยรอบมืดสนิท มีเพียงแสงดาวประปรายไม่กี่จุดโปรยลงมา รอบด้านหญ้าป่ารกเรื้อรัง มองไม่เห็นผู้คนและบ้านเรือน อีกทั้งไม่ได้ยินเสียงคนแม้แต่น้อย มีเพียงเสียงลมกลางคืนหวีดหวิวพัดผ่านทุ่งหญ้าป่า

นางรั้งบังเหียนม้า ค่อย ๆ หยุดลง

เมื่อแน่ใจโดยรอบไม่มีผู้ใด เจียงเหมียวเหมี่ยวยกมือขึ้น จิตเจตนาเคลื่อนไหว นางก็เก็บชางหลานเข้าไปในมิติโดยตรง

นางกวาดตามองซ้ายขวา สายตาเฉียดผ่านกอหญ้าป่ารกหนาแน่นข้างทาง ร่างกายวูบหนึ่ง นางมุดเข้าไปในดงวัชพืชทึบแน่น อาศัยหญ้าป่าขึ้นระเกะระกะเป็นเครื่องกำบัง พลางเร่งจิตเจตนา ทั้งร่างก็วูบหายเข้าไปในมิติพกพา

พอ้าวเท้าเข้าไปในมิติ อากาศบริสุทธิ์พร้อมกลิ่นหญ้าสดและดอกไม้ก็โชยมาปะทะหน้า

ภายนอกเป็นราตรีอันมืดสนิท แต่ภายในมิติกลับสว่างกระจ่าง