กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 3 มิติปรากฏ
ในห้องเสียงร่ำไห้ยังไม่สงบ แต่หลี่ซิ่วหลานที่อยู่ข้าง ๆ กลับไม่มีความโศกเศร้าแม้แต่น้อย ในดวงตามีเพียงแผนการเย็นชา นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องมองเด็กสาวที่พังทลายร่ำไห้จากที่สูง น้ำเสียงเสียดแทงและไร้เมตตา
“ร้องไห้อะไร ร้องไห้อะไร ตายก็ตายไปสิ เจ้าเด็กเปรต พวกข้าลำบากเลี้ยงเจ้ามาสิบกว่าปี ให้เจ้ากินให้เจ้าใส่ ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เจ้าต้องตอบแทนบุญคุณพวกข้าแล้ว”
“พวกข้าหาตระกูลดี ๆ ให้เจ้าไว้ในตำบลแล้ว นี่เป็นวาสนาของเจ้า พอให้เจ้าไปเสวยสุขได้แล้ว!”
พอสิ้นเสียง หลี่ซิ่วหลานก็ส่งสายตาให้เจียงหลินซานทันที
สามีภรรยาสองคนสบตากันครั้งหนึ่ง แล้วพร้อมกันก้าวเข้าไป ครึ่งซ้ายครึ่งขวาคว้าแขนบาง ๆ ของเจียงเหมียวเหมี่ยวไว้