ตอนที่ 2 ปู่จากไป

ตอนที่ 2 ปู่จากไป

ไม่ช้า หลี่ซิ่วหลานก็ดึงเด็กหนุ่มวัยสิบกว่าขวบคนหนึ่งออกมา ผู้นั้นคือเจียงสี่จู้ น้องชายของเจียงเหมียวเหมี่ยว ผิดกับความซอมซ่อของเจียงเหมียวเหมี่ยว เจียงสี่จู้กลับสะอาดเอี่ยมทั้งตัว เพียงแต่ร่างกายผอมบางไปสักหน่อย

เจียงเหมียวเหมี่ยวเห็นดังนั้นก็ทำตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ยกกับข้าวเล็ก ๆ สองสามจานวางลงบนโต๊ะ ตักข้าวต้มขาวสามชาม ยกไปวางตรงหน้าพ่อแม่และน้องชายตามลำดับ ส่วนตัวเองตักข้าวต้มบาง ๆ ครึ่งชาม คีบผักดองเล็กน้อยแล้วเดินไปทางห้องฝั่งตะวันออก แม้การเคลื่อนไหวจะลำบากยิ่งนัก แต่ด้วยความระมัดระวังของนาง ข้าวต้มบาง ๆ ก็ไม่หกสักหยด

เจียงโส่วเถียนปีนี้แปดสิบสามปีแล้ว ในยุคโบราณที่ล้าหลังเช่นนี้ ถือเป็นอายุยืนที่หาได้ยาก เดิมทีจิตใจยังดีอยู่ แต่ก่อนหน้านี้ล้มป่วยหนักครั้งหนึ่ง สุดท้ายก็กดทับร่างกายชราของเขาจนแหลกสลาย