กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอหลูเป่ยพูดจบ คนอื่น ๆ ก็หันมามองเขาพร้อมเพรียงกัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
พวกเขา... ไปไม่ได้แล้วหรือ?
“ไม่ถึงขนาดนั้นกระมัง? ผู้ตรวจการทัพหลีอยากให้พวกเราอยู่ต่อ... ก็พอจะเข้าใจได้ ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นคนของกองทัพทลายภูผา ก็นับว่ามีฝีมืออยู่บ้าง แต่การสะสมขุมอำนาจ คิดดูแล้วก็คงใช้เพื่อรักษาเมืองเท่านั้น เจ้าพูดเช่นนี้ มันกลับดูเหมือน... จะก่อเรื่องชั่วร้ายอย่างไรชอบกล...” พี่น้องคนอื่น ๆ ในใจเริ่มกระสับกระส่าย
หลูเป่ยเห็นท่าทีของทุกคนเช่นนั้น ก็อดเป็นห่วงขึ้นมาไม่ได้