กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รองแม่ทัพหยางรู้สึกเหลือเชื่อจนคิดไม่ถึง
“หมายความว่า ปล่อยให้พวกเราถูกใครต่อใครเลือกงั้นหรือ? นี่มันน่าอัปยศยิ่งนักไม่ใช่หรือ!” เขาไม่เข้าใจ เหตุใดแม่ทัพม่อจึงยังดูยินดีเช่นนี้
“จะมีการดูหมิ่นตรงไหนกันเล่า! ไม่ได้บังคับ หากไม่ชอบก็ไม่ไปได้ ไปแล้วไม่ถูกใจก็ไม่เลือกได้! ท่านแม่ทัพหยาง แต่ก่อนพวกแม่นางเหล่านี้ไม่เคยก้าวออกนอกประตูใหญ่ แม้อยากแต่งงาน พวกเราก็ต้องอาศัยแม่สื่อพูดจาให้ไม่ใช่หรือ? แต่งงานแบบไม่เห็นหน้ากัน ชีวิตทั้งชีวิตก็แค่อยู่กันไปแบบขอไปที บัดนี้เอาสถานการณ์มาตั้งไว้กลางแจ้ง ทุกคนทำเท็จไม่ได้ กลับถูกใจเสียยิ่งกว่า”