ตอนที่ 179 ราวกับมีเทพช่วย

หลีซู่ได้ระดมทั้งกำลังจากศาลาว่าการและกำลังของนางเองไปเฝ้าร้านธัญพืชทุกแห่งที่มี

แต่ใต้เท้าจากเมืองเอกนั้นก็พาทหารมาด้วย

ทัพจากศาลาว่าการฝั่งพวกเขาไม่กล้าต่อยมือกับฝั่งเมืองเอก ส่วนฝีมือของหลีซู่เป็นคนจากกองทัพ ต่างพรรคอาจไม่เชื่อฟังก็ได้ แต่หากถึงคราวสู้รบจริง ก็คงถูกมองเป็นเรื่องน่าขำ...

“อย่าใจร้อน ข้าจะจัดการปัญหานี้ให้สิ้นซาก” ดวงตาหลีซู่ราวกับมีประกายแวววาว นางเองก็ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

พวกของหลีซู่ฝึกฝนมาอย่างดี หากต่อสู้กันจริง อาจไม่เป็นรองก็ได้ เพียงแต่สองฝ่ายล้วนเป็นขุมอำนาจของราชสำนัก ยากที่จะประมือต่อหน้าต่อตาราษฎร

ส่วนเรื่องขายธัญพืชนี้...

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ธัญพืชในมือนาง แต่อยู่ที่ในมือกู้จงรุ่ย...