ตอนที่ 127 รังโจร

หลีซู่มองท่าทางทั้งโกรธทั้งจนใจของเฉินอิง ก็รู้สึกว่าท่าทีของทุกคนที่มีต่อนางนั้นแปลกประหลาด

หากว่ากันด้วยอายุ นางก็ไม่ใช่คนที่มากที่สุด หากว่ากันด้วยฐานะ ต้วนฉางตงต่างหากที่เป็นหัวหน้าฝึกยุทธ์ ทุกคนไม่ควรกลัวนางเลยสักนิดมิใช่หรือ?

“พวกท่านเหนื่อยก็พักเสียบ้าง ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร แต่สองสามวันนี้ข้าอยู่ในค่ายทหารกลับได้เรียนรู้อะไรไปมาก ทั้งยังได้ดูการประลองหนึ่งครั้ง ทหารที่ลงสนามล้วนเป็นคนของกองทัพทลายภูผา ทุกคนมีวิชาประจำตัวกันทั้งนั้น... ต่อไปข้าต้องฝึกให้หนักกว่านี้อีกเท่าตัวจึงจะได้” หลีซู่เอ่ยด้วยสีหน้าหวานเชื่อมอย่างจริงจัง

บัดนี้นางคงดูเหมือนคนดีแล้วกระมัง?

“...” มุมปากของทุกคนกระตุกสองครั้ง “เจ้าไม่ได้ไปจัดสมุนไพรกับคิดบัญชีหรือ?”